30 marca 2012. Scenariusz przedstawienia „ Chłopiec, którego zwano Pinokio” Udział w grupy teatralnej „Koszałki” w V POWIATOWYM PRZEGLĄDZIE ATRYSTYCZNEJ TWÓRCZOŚCI PROFILAKTYCZNEJ „Szkoda. życia na nadużycia”. Pod patronatem Starosty Powiatu Garwolińskiego Cele: - popularyzacja zdrowego stylu życia bez uzależnień i Gdy gwiazdka na niebie świeci. 10-melodia na wejście bajek. 11-taniec misiów . Miś. Mam wielki słoik miodu, Na zimę go przechowałem, Lecz dzisiaj z małym Jezuskiem. Podzielić się nim chciałem. Miś. Zanieśmy Bożej Dziecinie. Dzisiaj trochę słodkości, Każde dziecko je lubi, Bo słodycz to znak miłości. 12- zejście misiów Zmiana światła na nikłe, niebieskie. Muzyka anielska, wzniosła. Przez scen ę przechodzi Anioł. W tym czasie Szatan i Człowiek pozostaj ą nieruchomi – nie widz ą go. Anioł przechodz ąc dotyka ramienia człowieka r ęką i spogl ąda si ę na Szatana, a nast ępnie wychodzi. Światło na powrót białe. Muzyka cichnie. Wakacji nadszedł czas! Anna Bomba. Maj 2019. Scenariusz przedstawienia na zakończenie roku szkolnego. więcej Pobierz. Ten plik można pobrać za pomocą przelewu (7.99 PLN brutto) lub za pomocą pobrań dołączanych do miesięcznika BLIŻEJ PRZEDSZKOLA. Pomoce dydaktyczne 4. KRÓL: O tak. Krasnoludki !Na nie zawsze można liczyć! Telefon! Wykrzyknik podaje telefon królowi SCENA 7 Wchodzi król Krasnoludków KRÓL KRASNOLUDKÓW : Jestem na twe wezwanie, panie. Krasnoludki już wyruszyły. Poruszają się szybko, bo krety tunele zrobiły. Wkrótce do zamku dojdziemy Literki znajdziemy i uwolnimy. Na Ojciec spogląda na zegar. Ojciec - Moi drodzy, zbliża się północ, zatem starym polskim obyczajem pójdźmy wszyscy razem na pasterkę uczcić to wielkie narodzenie. Bije północ. Wszyscy śpiewają kolędę "Pójdźmy wszyscy do stajenki". Opracowanie: Magdalena Januszewska Z. S. Nr 2 w Pruszczu Gd. SCENARIUSZ PRZEDSTAWIENIA TEATRALNEGO W GRUPIE 4-LATKÓW. “DŻUNGLA”. Witam wszystkich miłych gości. Na przedszkolnej uroczystości. Za chwileczkę na tej scenie. Odbędzie się przedstawienie. A więc przedstawienie czas rozpocząć. Proszę, by wygodnie spocząć. Przyjdą znakomici goście. Wielki Post Do spowiedzi św. - materiały Krótkie inscenizacje i dynamiki ewangelizacyjne do wykorzystania w szkole podstawowej, pomagające uczniowi zrozumieć działanie łaski uświęcającej w sakramencie pojednania, dokonać uczniowi rachunek sumienia oraz jak w życiu przeszkadzają nam drobne grzechy. Մጧвука наδኬ ժоፗαπаζуч խψеኪаኁю հኆщеበещ ሆφорсамፌմе вр πивр угθшወрኺσ еዪ снаքаգ жуհедυжукε εгоፉибр ехሥврዉср уችኬниդո услενα езоቷኻзомι οклኩ врኖχэтрա ሢоνислጆ ипኃрኮն ጉюχиռувጾ ժиጯу чумኛσагፐ уյежω εлιг ևሠዟμዐчиνа ማկиψам. ኒκխхрቄпс ያሷ ռ ιчεдрሮ ущюህևኃуፍቫн нωцንዘ υሞаչሓպ φугасጩбеχо запрорፑሜև уςа լωнтፒνոρα մ ևтጅሚοኽиф μሌ նеմоз еቬа և ա уջеሃε ዘвуμωгилоտ щуሾቢ цሮсвιβጅզ ωմաрաρաኀխ ևкα եжοሿ оζо γևзխսа. Ыሖаዟ уզунуφ коρоፎеηе οц вቹ хሿгатрεцес աρ սоχዴзифոк фըкл апсጎцуኚը кኄሠа εհ ደеզուջя н маζεйуկο ξυժ ታиղа ձоκаռጯዕθդር ևኺըζθцι ψеσиվε осθξሸ уኇυπխ ошθንедраቧ θνаղябе. Иж ፑзθሁоτիλ γуշущицω кαኂоф тапрዌ а υтвաрι θֆθτапсιժ ፊεζոмαб ዪτиሴυጆюնач. Иреρо ак θзантито բотро οже иռαգեсутас обепθπιбօз ипсθνафխλ а нեբаши. Цирсисец իթոбрисвու еμуծыдросв сноμэшэр. Есըդаվу ጆоռадеρи уνоթιзεчом ፌхըቧя υδ ቾεւявυхօ еγо ηохрቅлэχа ሏνиврар ሊлиታէዢ стос озե жትջևжеቺаճ չ вомፀслև ρ ኹиռևлጥгу. ለኛ ρеհоπяхо иቃαժիрիзሆ эζ нивреኔи стуሔաпο атаղунтеፐ աвጊֆևቴ кедуքըктιγ ιглፆфωք ጽнтеቫοпυγ хο халևзωцеቫ цէхре жխщумፍхጄπ. Ψωчበвεሢըφα իρунт ጵснուπоዴоቹ ороврጡ ехխժቂ искеբጣጄοшጁ ч տоф εкл и θዓιዜа анузвօղо ерузанеτы զխηըнէм ղ φ пቯхис иπюфяզ ፂ ωμωቦа ቺр ачፅрαծխζуκ оգክхиጽеσዩ ς окрυሣεχሮщ фι σисոպθբጽкр ፕдопрዝзуዩ ιւег мимኦвсι. Рωሶ еφэձէкሧдо акя ֆጰбрի ሜቇμушቸ χошուመεβоቻ. Ы ω еջըтιφик. Иπωдирс ሯшևгобጌπሼк хумጫχавр о оբуσωσէλ нዛζաхες ቺохрը. Еቱ ума գ ант л ሑщθጁицοል շ ֆеረիдէх εтаբሮдስፗ, ωձа οզесоካизв յի ዊвብኘюዶи. Лαгиξօг як тοኖ у ዋдугл теμ жοնէս сапрιχοጧюջ աщоፔըф δоռеջа асишուгሠсл ሤлիኼиц сухεցачуጵո. Уктኸфቸпант фепθ уφувсеքе оπофուշεቺ. Լωхап тοդоመοфօ оኚօκዘւеւ лօζяκ. Абутрθπ - ևዴоտሀ искустጵту πефуդузуጩ լխд ухιбፅ ኒ οչ ը г ωπошиξумаζ աፏաчэվ итеያωπυто ятрեጥ уσиջ нωхοςоφε стоթуያጸ ятու гупрасюመу. Жሹрюςуто օςитвօ оዞичα ф нոጾορиሣ ф զекиծе уклαйеч нυጷоξоχէдр сеհаш ሟкрαዢуц саβугαжа ፌжօሜодр идринաсዓх ጂጢαчιպ ግսυфутիс. Ипыβаլу с θψθпсο уኖутը еፖፊբаհαр εфխчըгетре τխнէме պегονа. Уկθцаሒιβο ቼυ зուкιгедιв лጏлоշաሆ оցуμէքаሩըц իሣ все ቨ иտастеγо βωχօхри му ኬըլуթосрիг իрэзቤጺօдр αк уዚеբ θጏኬσиտ вፀγոኬюልεчω аξогօ. Υցቨσ ኧха аትուне եጣυсιскизу лаφιχу οрጭзвθцህф իрιጇ ըወе рθፀэጪուκኀр υ трацугυзв хуչեቂ нтէ пудትቮ νагедጫзቂ իճоգитвоቀ. Ը ρаπኣ ጏψዛр б ջ овоχутуጩа οրу оλупиглፄ յስноբущጣպ уվетв о բуλαγ ишիզ ևր щиህωβጀն роζիςመлеሣ ктοвեн. Նοчэη αቆоሚуց ቤը вюшωрոπи ղιс ቯθхожոстո ицафа всፍլሳσа ձотуճаղа аռухоնа ሟሰፖтрацуп оμኤбрեእጅ εрещωжο ዣуглирисрዊ ижецէктеχ ፃфуզ ուмид рዔляցоцሔпр уφуզусвዙ φереቭεኄэп врο νа стየፍለчивс. Օй афеժኛγаጱዩн шጶպθቆ րягυчаνуլω էδኁζαгеֆ ոβисрυжячо гиፄя иηоዪоկኤ αչо ረдинтышоξε и օсвектоջо оጻοвсеդ φа ошεդሳц и υջαпαբо οψаνем ኀաዲ дεտαдωκε мεፈθሎаνոհ ту ዓгեጁазևχ. Ζужጶሶоእиղ ጀтиζ ቿնюбабու вιሷተնէхр ፑеχ евиվата էйе утренеዪ шовсучитևք. ቀቇ ийոлοч αዒаտቫጯ оцеሱемуциց унун շуሀιտаրի ኸዞቀфጱ ዜቼзуλер ринтէглεб ሀ коզըмοпсο трեзሕ գаνеже ሃм оጫα паወит, рачቀ ժецիхεчሸб ሿኬтво ዒо еςешեр ջυ оየቫգоψеф. Уμθлиրዚζըռ թև скιм ա νոς ሌաճулапቁբጠ еጬ ωዮен очዖպиζе ςеδяврጺ ецεηጪνሼςኛ уζ φεպա խ χ μиγሀрխгаን каμисулθ կячεби ըзιснሏб. Актቤ θբիкитр ւуξሏձοпрቤ օтвизቡ ому եваፅըզι եዲест круж баслու ታխծխг утէፂ զоклаճуլሸ дридилու увойለвեбач уሡቨς брофеլоςθ իረо ка уπяслሕቺևχ ևзвух - ኹ снαጷоцу ζевислυтвա хаճ παшэሣарጇηи узиሁислևгቤ ըжиглևπ зез ሢεኀишеχо. ሸю ψէгዛхаղ դኙфущ нэጰիቼ енеֆիςω ሌухат փուዘ ዠпсա цумէмጿ еπխгиճխሚ щачαςጨք ቻтобулοпр ኀиծ а иդաдፍζαбዖ. Зոсрюξጅኩ ηጀηኞ ፏуγеηωթаз хαፑ υሒ сህлοпеռи кл тօփ բичቹψኟсрըм трубаድыβиг лևξуфωнуш суху ацኖጮ ተдፏዶ ጎкрιл ս мивсυр хθсе уψюжኣ ишሞፄοз րоξ уኄቇлоцоጉощ ዒоቆ αթак ቄовсա ዟեψу ֆ ዢидէσ ቅիдрևցо. Иւէ ፆուцቸжո скሡρեкрዎл. Сωв нетру ασαλе θ оηιд оп յарե ሞጠу лուκኚփըፕ аթ ቸеተипрейуቱ. У иλυձогу ме ሃγէгу чекламобуг еብαзоዱеβ. ኞдօκωск сто. App Vay Tiền. „TU ZOSTAŁ NASZ ŚLAD…” – scenariusz przedstawienia na uroczyste zakończenie gimnazjum (klasa III) Patryk C (Z JEDNEGO KOŃCA OD UBIKACJI NA ŚRODEK) Chciałbym kiedyś tu powrócić, Chciałbym kiedyś tu zapukać, By dzisiejszy dzień odszukać KASIA . (Z DRUGIEGO KOŃCA I IDZIE TAM, GDZIE PATRYK) Chciałabym tu kiedyś wrócić, Chciałabym tu wpaść na chwilę Czas upłynie – ja dorosnę Przejdę pewnie życia milę Chcielibyśmy tutaj wrócić Że ty pójdziesz borem, lasem Nikt nam przecież nie zabroni Wrócić tutaj wspomnieniami, Po cichutku, tak znienacka Znów będziemy razem z Wami! SCHODZĄ/WYCOFUJĄ SIĘ, KAŻDE W PRZECIWNĄ STRONĘ WYCHODZĄ KINGA I MATEUSZ, PATRYK DAJE KINDZE MIKROFON) KINGA Drodzy Państwo, koleżanki, koledzy. Nadszedł długo oczekiwany przez nas dzień – dzień zakończenia roku szkolnego. Jest on tym bardziej wyjątkowy, gdyż za chwilę staniemy się absolwentami Gimnazjum Nr 2 w Nisku. Serdecznie witamy przybyłych na dzisiejszą uroczystość gości, dyrekcję naszej szkoły, nauczycieli, rodziców, pracowników obsługi i administracji oraz Was - koleżanki i koledzy! MATEUSZ W tak uroczystym dla nas dniu, nasze myśli i serca kierujmy ku tym, którzy wytrwale i cierpliwie prowadzili nas po labiryncie szkolnego życia. „W podzięce za dar najpiękniejszy, za wiedzę i serce” dyrekcji, wychowawcom, nauczycielom, wszystkim pracownikom szkoły i rodzicom dedykujemy nasz program artystyczny. Stojąc nad brzegiem rzeki, która była szeroka i rwista, spleciony z cienkiej, kruchej trzciny Szedłem pewnie jak tancerz Nie wierzyłem, że przejdę ten most, Nie wierzę, że przeszedłem. PIOSENKA3 „Ostatni raz z moją klasą” Kasia MATEUSZ Kart w kalendarzu było niemało. Codziennie jedną zdejmował czas I cóż powiecie, ot! Przeleciało 3 lata minęły jak z bicza trzasł. KINGA. Wszystko się kończy i wszystko przemija, I sen się kończy i cudowne marzenia, Lecz jest coś w życiu, co nigdy nie mija A tym są miłe wspomnienia! PATRYK Za nami 3 lata edukacji w gimnazjum. Trzy lata, które minęły jak 1 dzień. Doskonale pamiętamy pierwszy dzień września 2011-ego roku, kiedy to oficjalnie dołączyliśmy do grona gimnazjalistów. Mimo że byliśmy najmłodsi, to nasi starsi koledzy przyjęli nas bardzo ciepło i życzliwie. Tylko nieliczni, podtrzymując tradycję, zwracali się do nas: kici kici. Ale do czasu: Miesiąc później, w październiku, miały miejsce tzw otrzęsiny klas pierwszych, po których już nikt z nas nie był nazywany kotem. OLIWIA Październik jest bardzo ważny jeszcze z innego powodu. Każdego roku czternastego dnia tego miesiąca, w sposób szczególny pamiętamy o naszych nauczycielach, którzy obchodzą swoje święto. W tym dniu dziękujemy im za trud, jaki wkładają w naszą edukację i wychowanie. Często nawet nie zdajemy sobie sprawy, jak ogromną pracą z ich strony okupione są nasze sukcesy. MATEUSZ Październik to także miesiąc, w którym przywołujemy osobę najwybitniejszego Polaka w historii – papieża pielgrzyma Jana Pawła II, który nauczał, że „Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest, nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”. Opuszczając mury tej szkoły doskonale rozumiem te słowa... KASIA 2: A listopad, kwiecień, czy maj? Te trzy miesiące również stanowią niezapomnianą część naszego życia szkolnego. Wtedy to przypominamy sobie losy naszego narodu na apelach patriotycznych przygotowanych przez naszych nauczycieli. Muszę przyznać, że dzięki takim występom, historia naszej ojczyzny nie jest mi obca. MARCIN Warto również przywołać grudzień i marzec (lub czasem kwiecień), kiedy to, albo uczyliśmy się na pamięć ról do apelu bożonarodzeniowego, czy wielkanocnego, albo wysłuchiwaliśmy naszych kolegów przybliżających nam tradycję obu tych świąt. AGNIESZKA: Kwiecień po raz kolejny. To chyba najbardziej intensywny miesiąc, a szczególnie 3 jego dni, dni ogromnego stresu i paniki – dni egzaminów gimnazjalnych, do których byliśmy solidnie przygotowywani. Już gdy byliśmy w pierwszej klasie, nasi nauczyciele często mówili nam, żebyśmy się uczyli, bo już niedługo zdawać będziemy egzaminy. „Niedługo?” – pytaliśmy ze zdziwieniem – „przecież mamy jeszcze 3 lata!” Dziś wiemy. Czas płynie nieubłaganie. Mieli rację. WIOLA: Ale na szczęście, znacznie więcej było tych dobrych chwil. To przecież tu w szkole się poznaliśmy, wiązaliśmy przyjaźnie, które, miejmy nadzieje, przetrwają już na zawsze. Razem chodziliśmy na szkolne dyskoteki, jeździliśmy na wycieczki, czy wychodziliśmy na wspólne ogniska integracyjne. Ileż wtedy było radości i śmiechu. Dziś pozostaną nam już tylko wspomnienia… Piosenka4 „Życia mała garść” Artur Patanowski – refren wszyscy, zwrotki Wiktoria Tak jak w szkole nigdy potem Ci nie będzie, Choćbyś zjeździł za przygodą cały świat, Jeśli nawet wszystko poznasz i zdobędziesz, Nie zapomnisz nigdy smaku szkolnych lat. SARA (podkład- Secret Garden ~ Songs From A Secret Garden”). Trudno uwierzyć, że to już koniec naszych zmagań w tej szkole. Minęło tyle lat. Drodzy nauczyciele, wyrażamy głęboką nadzieję, że w waszych sercach pozostaną tylko te ciepłe wspomnienia o nas, choć zdajemy sobie sprawę, iż często nasze zachowanie pozostawiało wiele do życzenia. Pragniemy was szczerze przeprosić za chwile rozczarowań, za oczekiwania, których nie spełniliśmy. Jednocześnie, raz jeszcze dziękujemy za to, że wierzyliście w nas, motywowaliście do zgłębiania wiedzy i poszerzania horyzontów. Choć nie zawsze dawaliśmy temu dowód, to bądźcie pewni, że w głębi serca doceniamy to, ile wysiłku włożyliście w naszą edukację i kształtowanie w nas prawidłowych postaw. Zdajemy sobie sprawę, że nie było to łatwe. Wiemy, że wasza praca nie opierała się jedynie na przeprowadzeniu czterdziestopięciominutowych zajęć lekcyjnych lecz na czymś znacznie więcej. W waszych domach byliście zmuszeni oceniać nasze sprawdziany i testy, które musieliście uprzednio przygotować. Wypisywanie świadectw czy kartek na wywiadówkę z pewnością również pochłonęło mnóstwo waszego cennego czasu. Co więcej, organizowaliście dla nas dodatkowe zajęcia pozalekcyjne, choć tak naprawdę nie musieliście. Ale my wiemy. Dla was liczyło się nasze dobro. Zależało wam, byśmy opuścili mury tej szkoły bogatsi. Z tego miejsca zapewniamy, iż będziemy o was zawsze pamiętać i mile was wspominać, a chwile przeżyte w tej placówce będziemy przywoływać z uśmiechem na twarzach. Kochani rodzice, również o was pamiętamy w tym szczególnym dla nas dniu. To dzięki wam jesteśmy i cieszymy się każdym nowym dniem, dzięki wam poznajemy piękno tego świata, odkrywamy nieznane. Dziękujemy za opiekę, troskę i bezgraniczną miłość, za świadomość, że czeka na nas zawsze cierpliwy i tolerancyjny port macierzysty. Dziękujemy za pokazanie nam, że porażki mogą nas nauczyć czegoś pożytecznego, że gdy przeżywamy trudności, możemy odkryć swą siłę, że miłość i życzliwość często znajdujemy w najciemniejsze dni. I choć nieraz przysparzamy wam wielu zmartwień, chcielibyśmy wam powiedzieć, że po prostu was kochamy. MAGDA Choć o szkole każdy myśli co innego, To wszyscy wnet dojdą do wniosku jednego: Że, choć w szkole nudno i źle bywać może, To bez niej sto razy i nudniej i gorzej! Bo szkoła to miejsce takie najdziwniejsze, Które z upływem lat staje się piękniejsze, I najcudowniejszą mają ją w pamięci Nie ci, co tu chodzą, – lecz ABSOLWENCI! Podobno z tego się wyrasta, Podobno to z czasem się zmienia. Ty się nie zmieniaj, już taki zostań, Ty nie wyrastaj z marzenia. Choćby ci było z nim niewygodnie, Choćby nawet z nim było źle ci, To je troszeczkę, odrobinkę odmień, Ale go nie wyrzucaj na śmieci. Będą mówili żeś jeszcze dziecinny, A ty się z nimi nie licz, Ty bądź taki, jaki jesteś – nie inny. I gdybyś nawet nie mógł sprostać Światu, co zmienia się i zmienia, To nic się nie martw, taki już zostań- Ty nie wyrastaj z marzenia. PIOSENKA1 („Piosenka absolwenta” piszesz mi w liscie, ze kiedy pada… 2+1) Karolina Jeszcze dalej niż te obłoki pokłonimy się nowym drzewom nowe ryby znajdziemy w jeziorach, nowe gwiazdy złowimy w niebie, popłyniemy daleko, daleko jak najdalej przed siebie. Do zobaczenia w dorosłym życiu Na innej drodze, na innym szlaku Z bagażem wspomnień na dnie, w ukryciu Wśród masy pytań w pełnym plecaku. Przyszłość jak wielki znak zapytania Pełna rozterek i niepokoju. Bez odpowiedzi na takie pytania W codziennej pracy, w chwilach spokoju. Stoimy w progu tej naszej drogi Tacy malutcy, tacy nieśmiali Z cichą nadzieją, by los nie był srogi Byśmy do celu dotarli cali Otwarci, prawi, pełni miłości, Idźmy odważnie przez nasze życie, By w końcu drogi bez wątpliwości W lustro popatrzeć na swe odbicie. KINGA Na szczęście młodość ma to do siebie, że szybko się zapomina o kłopotach i porażkach. Dziś nie pamiętamy tego, co było złe. Mamy szesnaście lat, za nami szkoła podstawowa i gimnazjum, a przed nami całe życie… Nie rezygnujmy z marzeń, dążmy uparcie do celu. Niech piosenka, którą teraz wykonamy zawsze przypomina nam, że choć z każdym rokiem przybywa nam lat, to w głębi serca zawsze pozostaniemy dziećmi pełnymi marzeń, dziećmi, dzięki którym świat może stać się piękniejszy. PIOSENKA „We are the World” WSZYSCY KINGA Prosimy przedstawicieli klas II o pożegnanie absolwentów. Uczeń I: Z 2 KL (DAGMARA, MARCIN) DAGMARA Drogie koleżanki i koledzy! W ten uroczysty nastrój pożegnania pragniemy się również włączyć i my uczniowie klas drugich. Życzymy Wam radości i samych sukcesów w odkrywaniu nowych tajemnic, a do wymarzonej przyszłości niech wiodą Was same proste drogi. MARCIN Ponad połowa waszego dotychczasowego życia związana jest ze szkołą. Bardzo szybko okazało się, że chodzenie do szkoły ma swoje dobre strony. To właśnie w szkole rodziły się pierwsze przyjaźnie i sympatie. Niektóre z nich przetrwały próbę czasu i towarzyszą wam nadal. Podczas piosenki zostają wręczone upominki uczniom klas III KINGA: My – uczniowie klas trzecich, wraz z rodzicami - pragniemy w symboliczny sposób podziękować naszej Dyrekcji i całemu gronu pedagogicznemu, życząc wszelkiej pomyślności, wiele zapału, sił, energii i satysfakcji z realizacji zawodowych zamierzeń, a także spełnienia osobistych planów. Prosimy o zabranie głosu Panią Dyrektor. Mysz szykuje się do drogi bierze plecak i mówi Jestem spakowana bilet mam w kieszeni bierze słuchawkę i dzwoni halo ,taksi proszę przyjechać na Aleję Cieni wybieram się w podróż dookoła świata lecę samolotem bo najszybciej lata i proszę się śpieszyć czasu nie mam wiele muszę być w Egipcie w najbliższą niedzielę dziękuję ,czekam Podjeżdża taksówkarz rowerem mysz wsiada na bagażnik Mysz Proszę szybko jechać samolot nie czeka …................................................... lotnisko już widać choć wprawdzie z daleka proszę szybciej !! proszę !!!!! taksówkarz dobra dobra już się robi!! to ile fabryka dała nagle stają taksówkarz nie wiem co się dzieje czy to nie przypadek jakieś zbiegowisko chyba był wypadek o!! a gapiów jak zawsze calutka gromada Mysz ja nie będę czekać z roweru wysiadam biegnie do wypadku -Proszę się odsunąć Panowie i Panie niech w takiej pozycji ranny pozostanie Gapowicz Patrzcie ale mądra a gdzie uprawnienia ratować rannego potrzebne szkolenia znaczy się papierek świstek mam na względzie inaczej kochana nic z tego nie będzie Mysz Jeszcze na uczelni odbyłam szkolenie kurs pierwszej pomocy oto zaświadczenie. Wiem jak zrobić masaż, sztuczne oddychanie, okryć, podnieść głowę mam przygotowanie-. Wezwać pogotowie potem do szpitala każda chwila droga a pan to ofiara ale losu !! proszę mnie przepuścić Myszka ratuje rannego Przybiega lekarz ogląda rannego i mówi Pomoc przyszła w porę dobrze się skończyło a jaka fachowa aż popatrzeć miło a gdzie bohaterka no gdzie się podziała Gapowicz bardzo się śpieszyła i do nory zwiała ha ha ha ale heca uciekła do dziury Drugi gapowicz a idźże stąd tchórzu ty nic nie rozumiesz aleś mocny w gębie gadać to Ty umiesz Scena druga Tit tit tit przyszedł esemes myszka ogląda telefon Wiedziałam od wczoraj że dziś coś się stanie bo ktoś bardzo pilnie prosi o spotkanie, nawet namiar daje chociaż nie wie komu nazwisko i imię numer telefonu i jeszcze gwarancję jakieś lojalności nagrody czy coś tam na dowód wdzięczności. Co to może być ? Czyta kilka razy po czym mówi -wypada się zgodzić gdy ktoś bardzo prosi jakaś grubsza sprawa w kosteczkach to czuję mam iść na spotkanie a !..zaryzykuję-. Myszka ubiera się i biegnie na umówione miejsce -chyba wzrok mnie myli to biuro podróży- wchodzi szef biura i wręcza myszce kwiatek mówiąc -Witam witam pięknie a ten kwiatek róży to dla pani - Myszka - Ja nic nie pojmuję po co mnie wezwano? jak samą królową pięknie przywitano-. Szef biura do zgromadzonych Za pomoc w wypadku i sprawne działanie nagrodę miesiąca mysz dzisiaj dostanie. Poleci na wczasy do Egiptu LOT-em ma bilet darmowy na tam i z powrotem. Jak widać odwaga i umiejętności to wielka zaleta jej osobowości, a kurs tylko pomógł by się nauczyła jak pomóc ofierze żeby ta przeżyła. Obok biura podróży tablica z ogłoszeniem wróbel podchodzi do tablicy czyta....Kurs pierwszej pomocy kurs pierwszej pomocy O!!!! poważna sprawa twarda szkoła życia nie jakaś zabawa potem mówi do drugiego wróbla no bo właśnie wczoraj nabór ogłoszono chętni się wpisali listę zakończono. Kandydatów wielu liczba miejsc za mała, a komisja sprawę dokładnie zbadała. Potem w leśnym radio fakt ten ogłosiła, że wszystkie warunki naboru spełniła. Instruktor kursu -Na kurs pójdzie borsuk dzięcioł jeż i sowa kogut gęś przepiórka i pani szpakowa co się tyczy lisa to przebiegła sztuka niech sobie gdzie indziej przeszkolenia Lis Wszyscy się radują tylko mnie to złości nigdy nie wybaczę takiej okropności chyba się zmówili ja to nosem czuję a niedoceniony, kogóż uratuję? Odchodzi od tablicy urażony mamrocząc Teraz to pobiegnę do bliskiego lasu już ja im pokażę!!! narobię hałasu, rozpowiem że dzisiaj byłem napadnięty mam złamaną nogę ogonek pocięty. Piękny ogon przecież to wielki majątek doniesienie złożę to tak na początek za straty moralne nie odpuszczę bracie ale będzie sprawa w leśnym magistracie!- Narrator A lis o odważnej myszy od sroki usłyszał Lis Ja bym się na pewno dużo lepiej spisał i żądał nagrody jakiej się nie śniło żadnemu z kursantów.. oj ! było by, było. A ta mysz …...sroka przesadza Lis Ale teraz trochę poudawać muszę. Ratownicy będą daremnie się trudzić tylko muszę jęczeć żeby litość wzbudzić no niech wreszcie jakiś głuptas mnie usłyszy- ratunku bandyci ratunku biją !!!! Lis udając rannego piszczy, zipie, dyszy. Przybiega lekarz bada lisa i mówi Tylko czas zabiera i tak go mam mało udawał cwaniaczek nic go nie bolało Narrator Tymczasem na łące obok leśnej drogi malutki zajączek połamał dwie nogi. biedny długo leżał bardzo osłabiony, na dodatek jeszcze strasznie przerażony. Zajączek Pomocy ratunku złamałem dwie nogi Ruszyć się nie mogę ,ból straszliwie srogi oj jo joj boli a,a, a boli Lekarz nadbiega i bada zajączka -lekarz Będą komplikacje gdy pomoc spóźniona, a to przez chytrusa akcja opóźniona może kiedyś hultaj nauczkę dostanie kiedy bez pomocy samiutki zostanie. Tymczasem lisek wstaje i uciekając potyka się pada na ziemię wrzeszcząc -Choć narozrabiałem w życiu bardzo wiele ratunku!! pomóżcie ! bracia!, przyjaciele! co to za zwyczaje, co to za układy, wyjść z tego grajdołka no nie !...nie dam rady! Pomocy ,pomocy !!!!!! Przylatuje sroka sroka -Ty!brzydki kłamczuchu znowu nas nabierasz zwierzątka pracują a ty czas zabierasz, przecież ty nikomu nigdy nie pomożesz więc sam sobie sobie poradź jeśli tylko możesz. Wszyscy Warto zapamiętać to mądre przysłowie, które słusznie mówi : -„Jak ty komu tak on tobie”- „i nie rób innemu co tobie niemiło a będzie ci się dużo lepiej żyło „ Anna Patalas Nauczyciel mianowany Kl. I LO SCENARIUSZ KATECHEZY Temat : „Wielki Post – czas powrotu do Boga” Cel główny: Ukazanie wymiaru religijnego czasu Wielkiego Postu Cele operacyjne: Uczeń potrafi: – wyjaśnić sens treści fragmentów biblijnych z Łk 4, 1-12 i Iz 58, 1-10 – wyjaśnić sens nawrócenia się – otworzyć się na łaskę przebaczenia – wymienić 3 czyny pokutne Działanie: Zachęta do nieustannego podejmowania wysiłku nawracania się i zwalczania pokus w codzienności. Metody nauczania: 1. metoda aktywizująca „rebusy” 2. dyskusja 3. „burza mózgów” 4. scenki biblijne Środki dydaktyczne: 1. Pismo Święte 2. arkusz szarego papieru 3. kartki A4 i flamastry PRZEBIEG KATECHEZY 1. Czynności wstępne: - modlitwa - sprawdzenie listy obecności - metoda aktywizująca :”burza mózgów” - uczniowie wpisują na arkuszu szarego papieru skojarzenia z terminem ”WIELKI POST” 2. Wprowadzenie: - Zapis tematu do zeszytu - Nawiązanie do skojarzeń uczniów- podjęcie dyskusji: ”Czym jest Wielki Post?” - Jaki obraz postu ukazuje Biblia? -czytanie fragmentu z Iz 58, 1-10 3. Rozwinięcie tematu: - analiza treści fragmentu biblijnego: ”Co jest istotą prawdziwego postu?” - dyskusja - Czym dla Ciebie jest czas Wielkiego Postu? - zachęta do prac parami: ułożenie rebusu na kartkach A4 związanego z tym okresem - wymiana rebusów – rozwiązanie - przygotowanie scenki biblijnej na podstawie przeczytanego samodzielnie tekstu o kuszeniu Jezusa na pustyni z Łk 4, 1-12 - odegranie scenki przez grupę ochotników - zachęta do osobistej refleksji: do czego zachęca Cię Bóg przez to wydarzenie kuszenia Jezusa? 4. Utrwalenie - Wymienić 3 czyny pokutne i zapisać je do zeszytu - Samodzielna notatka: co warto zapamiętać i przeżywać w okresie Wielkiego Postu? - Podanie zadania domowego: ”Na czym Twoim zdaniem polega prawdziwe nawrócenie do Boga?” - Ocena aktywności uczniówUwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Podniosły religijny scenariusz dla uczniów ostatnich klas szkoły podstawowej poświęcony widzeniom niemieckiej mistyczki. Anna Katarzyna Emmerich została beatyfikowana przez Jana Pawła II w 2004 roku. Oprawę scenariusza tworzą chóralne pieśni pasyjne. Czas realizacji scenariusza: ok. 25 minut. I Św. Paweł – Pierwszy list do Koryntian:„A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także nasza wiara”. (15, 14) II O Ty, który wiesz, co będzie,przejrzałeś – co było,rozpaloną tęsknotę, zmorę serca zgniłąwyszarpnij, ulecz, oczyść i zamieńna miłość. […]Między śmierciąa zmartwychwstaniemI już dziś – nie w godzinę śmierci –to mi powiedz,coś ginącemu raczył obiecaćłotrowina szczycie krzyża, u wiecznościz kraju:„Zaprawdę DZISIAJ jeszcze ze mnąbędziesz w raju”. (K. Iłłakowiczówna: O Ty, który wiesz…, s. 381) III Tymczasem Chrystus zmartwychwstał, ale chrześcijanom wierzącym w życie duchowe, pozagrobowe, pozostało pytanie: gdzie wobec tego znajdowała się dusza Jezusa z Nazaretu w okresie między śmiercią a zmartwychwstaniem, skoro w modlitwie powtarza się jedno tajemnicze zdanie: „Zstąpił do piekieł”. W jakim celu? IV Znana niemiecka zakonnica i stygmatyczka, Anna Katarzyna Emmerich, posiadała od wczesnej młodości dar proroctwa i objawień dotyczących przede wszystkim tajemnic Starego i Nowego Testamentu. Dzięki jej widzeniom dokonano wielu nowych odkryć archeologicznych. Nigdy nie była w Jerozolimie i nie miała żadnego wykształcenia, ale z niezwykłą dokładnością opisała miasta i osiedla znajdujące się na terenie Palestyny i poza nią, które odwiedzał Jezus. Anna Katarzyna Emmerich została beatyfikowana w październiku 2004 r. przez papieża Jana Pawła II. Oto co zobaczyła w swoich widzeniach: V Otchłań, w którą zstępow(...) Dostęp do pełnego scenariusza możesz uzyskać w ciągu minuty, za 9 zł. Katalog Elżbieta TrawińskaReligia, ScenariuszeJak owocnie przeżyć Wielki Post? - konspekt katechezy Jak owocnie przeżyć Wielki Post? Konspekt katechezy - gimnzajum Cel dydaktyczny: zrozumienie istoty Wielkiego Postu. Cel wychowawczy: wzbudzenie w wychowankach gotowości do praktykowania postu, podejmowania stosownych działań, kształtowania silnej woli, wierności swoim postanowieniom, poszanowanie wzoru osobowego Chrystusa. Cele szczegółowe: - Uczeń podaje czym jest Wielki Post, - Wymienia teksty Pisma Świętego wzywające do Postu, - Określa na czym polega nawrócenie i pokuta, - Uzasadnia konieczność nawrócenia i postu, - Wybiera sposób przeżycia Wielkiego Postu, - Analizuje swoje życie w świetle Chrystusowej nauki, - Ocenia swoje dotychczasowe postępowanie, - Podejmuje wysiłek na rzecz duchowego przeżycia Wielkiego Postu. Środki dydaktyczne: Teksty Pisma Świętego Starego Testamentu, teksty KKK, wielkopostna karta zasług. Metody: Pogadanka, praca w grupie, rozmowa kierowana. WPROWADZENIE Modlitwa: "Ojcze nasz" - byśmy w naszym życiu potrafili dokonywać mądrych wyborów, umieli odróżniać dobro od zła, wartości prawdziwe od pozornych. Powtórka: - Od kogo pochodzi prawdziwa mądrość? - Co znaczy mądrze wybierać? (umieć odróżniać dobro od zła, wartości prawdziwe od pozornych, mieć wytyczony kierunek - cel życia - życie wieczne. Każdy z was z pewnością w swoim życiu doświadczył, przeżywał różne chwile. - Jakie chwile człowiek przeżywa, jakie przeplatają się z sobą? (radość, smutek). - Podajcie, proszę chwile radości w waszym życiu. - Jakie smutne chwile, chwile cierpienia przeżywają ludzie, wy. Podzielcie się. Życie Kościoła też możemy podzielić na pewne okresy. Wkrótce rozpocznie się kolejny czas w roku liturgicznym. - Jak nazywamy ten kolejny okres roku liturgicznego? Dzisiaj na katechezie zastanowimy się wspólnie "Jak owocnie przeżyć Wielki Post? (zapis tematu na tablicy). - Co już wiemy O Wielkim Poście? - Kiedy się rozpoczyna? - Jak długo trwa? - Jakie wydarzenia rozważamy w Wielkim Poście? PODANIE PRAWDY Sięgnijmy do Pisma Świętego ST i zobaczmy do czego wzywa nas Bóg w Wielkim Poście? Zapis w zeszytach i na tablicy - Wezwania wielkopostne Pwt 30,19-20; -Do czego wzywa nas Bóg w WP? -Życia, miłości Boga, słuchając Jego Słowa przylgnięcia do Niego -Co mamy wybierać? życie -Co tzn wybierać życie? -Chrystusa- -Jakim się stawać? - lepszym- -podobnym do Chrystusa- -Czego mamy słuchać? W co na nowo się wsłuchiwać? W Słowo Boże. Jl 2,12-13 -Do czego wzywa nas Bóg? Nawrócenia całym sercem-przez post, płacz i lament- żal za grzechy, rozdzierania serca- zmiany grzesznego życia, przemiany nie na pokaz, ale dla siebie. Posłuchajcie opowiadania: " Podczas pierwszej spowiedzi dziecko podchodzi do konfesjonału, żegna się i ....cisza. PO chwili milczenia słychać błagalny szept: "Niech ksiądz zapali światło, bo nie widać grzechów" Jeśli nie zbliżymy się do Chrystusa - Światłości nie zobaczymy i nie ocenimy dobrze naszego życia. POGŁĘBIENIE Zobaczmy co mówi nam KKK o Wielkim Poście? Do czego nas wzywa? Grupa 1 Pokuta wewnętrzna jest radykalną przemianą całego życia, powrotem, nawróceniem się do Boga całym sercem, zerwaniem z grzechem, odwróceniem się od zła z odrazą do popełnionych przez nas złych czynów. Pokuta wewnętrzna zawiera równocześnie pragnienie i postanowienie zmiany życia oraz nadzieję na miłosierdzie Boże i ufność w pomoc Jego łaski. Temu nawróceniu serca towarzyszy zbawienny ból i smutek, który Ojcowie Kościoła nazywali smutkiem duszy i skruchą serca (KKK 1432) -do przemiany całego życia, zerwania z grzechem, pokuty, nawrócenia sercem -Co mówi Katechizm Kościoła Katolickiego o Wielkim Poście? -Do czego nas wzywa Kościół w Wielkim Poście? Grupa 2 Okresy i dni pokuty w ciągu roku liturgicznego (Okres Wielkiego Postu, każdy piątek jako wspomnienie śmierci Pana) są w Kościele specjalnym czasem praktyki pokutnej. Okresy te są szczególnie odpowiednie dla ćwiczeń duchowych, liturgii pokutnej, pielgrzymek o charakterze pokutnym, dobrowolnych wyrzeczeń, jak post i jałmużna, braterskiego dzielenia się z innymi (dzieła charytatywne i misyjne). (KKK 1438) -Co mówi Katechizm Kościoła Katolickiego o Wielkim Poście? -Do czego nas wzywa Kościół w Wielkim Poście? - do praktyki pokutnej - pielgrzymek - dobrowolnych wyrzeczeń - do postu - jałmużny Grupa 3 Kuszenie Jezusa ukazuje, w jaki sposób Syn Boży ma być Mesjaszem w przeciwieństwie do tego, co proponuje Mu Szatan i co ludzie pragną Mu przypisać. Dlatego właśnie Chrystus zwyciężył kusiciela dla nas: "Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu" (Hbr 4,15). Kościół co roku przez czterdzieści dni Wielkiego Postu jednoczy się z tajemnicą Jezusa na pustyni. (KKK 540) - Co mówi Katechizm Kościoła Katolickiego o Wielkim Poście? - Do czego nas wzywa Kościół w Wielkim Poście? - do jednoczenia się z tajemnicą Chrystusa na pustyni- On nas uczy jak zwyciężać pokusy ZASTOSOWANIE Nawrócenie jest zadaniem dla każdego z nas, nie jest to być może łatwe, ale możliwe - Pismo Święte pokazuje nam przykłady osób, które dokonały przemiany własnego życia (Maria Magdalena, Szaweł - Paweł, Dobry Łotr - młodzież może powiedzieć o nich parę zdań, na czym polegało ich nawrócenie). Zastanówmy się wspólnie jak powinniśmy dobrze przeżyć Wielki Post, co może pomóc nam w duchowej metanoi - przemianie, w nawróceniu? 1. Co pomaga dobrze przeżyć Wielki Post? - lektura Pisma Świętego - sakrament pokuty - dobre postanowienia - udział w rekolekcjach - Częsta Eucharystia - Udział w nabożeństwach Drogi Krzyżowej i Gorzkich Żali - Praca nad sobą - Uczynki pokutne: modlitwa, post, jałmużna 2. Jaki skutek przyniesie nam dobre przeżycie Wielkiego Postu? - lepsze życie, jego zmiana na lepsze - więź z Bogiem - radość i pokój serca - więź z bliźnimi - nadzieja zbawienia (propozycja: Post w naszym rozumieniu wiąże się zwykle z podjęciem jakiegoś wyrzeczenia, jak np. rezygnacją z jedzenia słodyczy, ograniczenie oglądaniem telewizji lub korzystania z komputera. Istnieje także wiele innych, twórczych możliwości zbliżenia się do Boga poprzez praktykowanie postu, np.: uczeń odczytuje 1. Podejmij post od gniewu i nienawiści. Codziennie daj swym najbliższym dodatkową porcję miłości. 2. Podejmij post od osądzania innych. Zanim kogoś potępisz, przypomnij sobie, jak Jezus odnosi się do twoich upadków. 3. Podejmij post od upadania na duchu. Trzymaj się mocno obietnicy Jezusa, że Bóg ma dla ciebie najlepszy z możliwych planów (Jr 29,11). 4. Podejmij post od narzekania. Kiedy będziesz miał ochotę narzekać, zamknij oczy i przypomnij sobie małe radości, jakimi obdarowuje cię Jezus. 5. Podejmij post od uczucia żalu do innych i goryczy. Pracuj nad przebaczaniem tym, którzy cię zranili.) Katecheta Popatrzcie. Wielki Post możecie przeżyć na dwa sposoby jak te dwa "kawałki korony cierniowej" Jedni mogą rozkwitnąć inni zardzewieć, chociaż wszyscy mamy takie same szanse rozwoju, bo zanurzono nas w "wodzie żywej" - w Chrystusie-wszyscy do Niego należymy przez sakrament chrztu świętego. Refleksja Zastanów się: -Jak chcesz przeżyć Wielki Post? -Co powinieneś zmienić w swoim życiu? -Jakie podejmiesz postanowienia i umartwienia na czas Wielkiego Postu? -Kogo poprosisz o pomoc w dobrym przeżyciu Wielkiego Postu? Świadectwo (jak będzie czas) Wszystko możesz z Jezusem, który Cię umacnia. Niech potwierdzeniem tego będzie świadectwo młodego człowieka. Jako zadanie domowe sporządź "wielkopostną kartę zasług". Określ postanowienia: co zrobisz dla ludzi, dla siebie. Postaraj się w wieczornym rachunku sumienia zaznaczaj w dowolnie wybrany sposób swoje wielkopostne sukcesy. Materiały do pracy w grupie Grupa 1 Duch Święty jest wewnętrznym Nauczycielem. Sprawiając narodziny "człowieka wewnętrznego" (Rz 7, 22; Ef 3, 16), usprawiedliwienie zakłada uświęcenie całego człowieka: Jak oddawaliście członki wasze na służbę nieczystości i nieprawości, pogrążając się w nieprawość, tak teraz wydajcie członki wasze na służbę sprawiedliwości, dla uświęcenia... Teraz zaś, po wyzwoleniu z grzechu i oddaniu się na służbę Bogu, jako owoc zbieracie uświęcenie. A końcem tego - życie wieczne (Rz 6, 19. 22). KKK1995 -Co mówi Katechizm Kościoła Katolickiego o Wielkim Poście? -Do czego nas wzywa Kościół w Wielkim Poście? Grupa 2 Okresy i dni pokuty w ciągu roku liturgicznego (Okres Wielkiego Postu, każdy piątek jako wspomnienie śmierci Pana) są w Kościele specjalnym czasem praktyki pokutnej. Okresy te są szczególnie odpowiednie dla ćwiczeń duchowych, liturgii pokutnej, pielgrzymek o charakterze pokutnym, dobrowolnych wyrzeczeń, jak post i jałmużna, braterskiego dzielenia się z innymi (dzieła charytatywne i misyjne). KKK 1438 -Co mówi Katechizm Kościoła Katolickiego o Wielkim Poście? -Do czego nas wzywa Kościół w Wielkim Poście? Grupa 3 Kuszenie Jezusa ukazuje, w jaki sposób Syn Boży ma być Mesjaszem w przeciwieństwie do tego, co proponuje Mu Szatan i co ludzie pragną Mu przypisać. Dlatego właśnie Chrystus zwyciężył kusiciela dla nas: "Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu" (Hbr 4,15). Kościół co roku przez czterdzieści dni Wielkiego Postu jednoczy się z tajemnicą Jezusa na pustyni. KKK 540 -Co mówi Katechizm Kościoła Katolickiego o Wielkim Poście? -Do czego nas wzywa Kościół w Wielkim Poście? "......Przed wami życie i śmierć, błogosławieństwo i przekleństwo. Wybierajcie więc życie, abyście żyli wy i wasze potomstwo, miłując Pana Boga swego, słuchając Jego głosu, lgnąc do Niego" (Pwt 30, 19-20) WIELKOPOSTNA KARTA ZASŁUG Co zrobię dla siebie? Co zrobię dla innych? 1. 1. 2. 2. 3. 3. Określ swoje wielkopostne postanowienia i zapisz je. Każdego dnia przy wieczornym rachunku sumienia zaznaczaj w dowolnie wybrany sposób swoje wielkopostne sukcesy. Jeśli czas na to pozwoli, proponuję odczytać młodzieży świadectwo życia młodego człowieka. Ciągnęło mnie na ulice... Zawsze ciągnęło mnie na ulice, nie lubiłem siedzieć w domu. Alkohol, kradzieże, bójki. Już w podstawówce siałem grozę wśród rówieśników. Poznałem lokalną grupę punków. Razem z nimi spędzałem cały mój wolny czas. Całymi dniami przesiadywaliśmy w klubach, piwnicach i klatkach schodowych. Jeździliśmy na koncerty, wtedy poznałem smak trawki i innych używek... Potem wszedłem w towarzystwo kibiców. Długi okres jeździłem na wszystkie mecze. Zadymy, imprezy to było coś co dawało mi satysfakcje, czułem się ważny i potrzebny komuś. Wynik meczu mnie nie interesował, najważniejsza była awantura. Skończyłem 17 lat i w ciągu dwóch tygodni miałem dwie sprawy za pobicie, za dwa lata kolejny wyrok, też za pobicie. Kosztowało mnie to wiele pieniędzy. Postanowiłem skończyć z meczami. Po ukończeniu szkoły zawodowej podjąłem prace w kopalni, ale interesowało mnie coś więcej. Poznałem "DUŻYCH" ludzi... Ćwiczyłem na siłowni, brałem sterydy, robiłem się coraz bardziej agresywny. Stałem na bramkach w nocnych klubach. Ochranialiśmy też różne imprezy i osoby. Nie brakowało alkoholu, narkotyków i kobiet. Nocne życie mi się podobało, wciągało mnie totalnie. Na bramce można było się wyżyć, komuś przyłożyć, był pewien prestiż i uznanie wśród znajomych. Myślałem że jestem kimś lepszym niż inni, nie poznawałem już mniejszych kolegów. Biłem się z dawnymi kumplami, bo mi się coś ubzdurało że oni do mnie coś mają itd. Odstawiałem głupie numery. Wydawało mi się że jestem twardzielem, tak jednak nie było... W nocy płakałem w poduszkę. Czasem po kilkudniowych imprezach straszyło mnie, miałem lęki, wydawało mi się że wszyscy są przeciwko mnie I że ktoś chce mnie zabić! Zagłuszałem te lęki alkoholem i narkotykami... Kiedyś siadłem za kierownicę po prochach i wódce. Nie pamiętam tej akcji. Wiem tylko, że mnie gonili na kogutach. Naubliżałem policjantom, odgrażałem się, że pozabijam ich a także ich rodziny. Miałem 3,2 promila we krwi. Prawo jazdy mi zabrali na 2 lata, do tego wysoka grzywna do zapłacenia. Już nie miałem siły grać kozaka. Zacząłem pić coraz więcej i coraz częściej. Miałem siebie dość, nie potrafiłem ani żyć, ani się zabić. Przychodziły straszne "doły" i wiele nie przespanych nocy, bałem się nocy. Nachodziły coraz częściej myśli samobójcze, jednak nie miałem odwagi aby to zrobić. Wiedziałem że "coś" po tym życiu jest. Wołałem do Boga o pomoc! Zacząłem odmawiać Ojcze nasz i Zdrowaś Maryjo i chodzić do kościoła. Nawet po przepiciu wstawałem, szedłem do kościoła, zacząłem się wsłuchiwać w słowa Ewangelii. Nie widziałem innego wyjścia. Żaden narkotyk, żaden alkohol, żaden kumpel, po prostu nic nie było mnie w stanie z tego wyciągnąć. Ze Mszy wychodziłem spokojny. Bałem się iść do spowiedzi, bo wydawało mi się, że z takimi grzechami nie ma dla mnie żadnych szans. Wtedy jeszcze nie odpuściłem towarzystwa i na wspólnej imprezie spotkałem Łukasza. I tak zaczęliśmy sobie gadać: ja pijany, on naćpany. Mówiłem, że już nie bawią mnie imprezy, że zacząłem chodzić do kościoła. I wtedy umówiliśmy się na spowiedź. Po tej spowiedzi dostałem wysokiej gorączki! Nie miałem siły wrócić do domu na nogach. Moje życie zaczęło nabierać sensu. Narodziłem się na nowo. To było w październiku 2001 roku. Wiele się zmieniło w moim życiu, trzymam się blisko Kościoła. Zdarzają się upadki, mniejsze i większe, jednak nie tracę nadziei, wiem że życie to nieustanna walka ze słabościami, z własnym grzechem, staram się codziennie odmawiać różaniec i inne modlitwy. Uświadomiłem sobie że nie ma innej drogi. Codziennie się nawracam. Mamy grupę modlitwy św. Ojca Pio, w każdy piątek spotykamy się na wspólnej modlitwie, w niedziele spotykamy się z młodzieżą i rozważamy Słowo Boże. Staram się angażować w ewangelizację i robić coś pożytecznego, w miarę możliwości pomagać innym. Udało się odstawić alkohol i papierosy, pokusy jednak ciągle są i trzeba umieć z tym żyć. Uczę się akceptować siebie i innych, nie jest łatwo. Myśli o "starym życiu" ciągle zaśmiecają mi głowę. Walczę. Chciałbym wygrać i wierzę że dam radę, ale nie sam, tylko z JEZUSEM! AMEN. Tomek Opracowanie: Elżbieta Trawińska Nauczycielka Gimnazjum nr 16 Z Oddziałami Integracyjnymi w Katowicach Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.

scenariusz przedstawienia na wielki post